Δεν ήταν δυνατή η φόρτωση δεδομένων Ο Καιρός , 0°C, Δεν ήταν δυνατή η φόρτωση δεδομένων

Γιάννης Μακρυνόρης: «Από μικρή ηλικία είχα πάθος με τις ταινίες»

Γιάννης Μακρυνόρης: «Από μικρή ηλικία είχα πάθος με τις ταινίες»

 

m1

 

Ο Γιάννης Μακρυνόρης μιλάει αποκλειστικά στο Pasmina.gr

Συνέντευξη στην Κατερίνα Φραγκουλάκη

Γιάννης Μακρυνόρης. Τον συναντώ σε μια καφετέρια κοντά στο Μετρό Ακρόπολης. Το χαμηλό προφίλ του με εντυπωσιάζει αλλά ακόμα περισσότερο με εντυπωσιάζει η ηρεμία που πηγάζει μέσα από το πρόσωπό του.Ο διάλογος μας, με συγκινεί ιδιαίτερα. Με ακούει και τον ακούω με προσοχή. Αφού ανταλλάσσουμε αρκετές απόψεις για την τέχνη, – το θέατρο και τον κινηματογράφο, που τόσο αγαπάμε και οι δύο-, του ζητώ να μου παραχωρήσει μια συνέντευξη, θεωρώντας πως ο νέος αυτός καλλιτέχνης, έχει πολλά να μας πει.

Χαμογελαστός και ευδιάθετος δέχεται να απαντήσει σε κάθε ερώτησή μου. Μιλάμε για τα παιδικά του χρονιά αλλά και για εκείνη τη στιγμή, την όμορφη στιγμή, που «γεννιέται» μέσα του, το πάθος για τις ταινίες. Ένα πάθος που τον ακολουθεί αλλά και το ακολουθεί πιστά, ως εκείνο το λεπτό που για πρώτη φορά θα βρεθεί πίσω απο την κάμερα. Και το όνειρό του ξεκινάει να παίρνει σάρκα, ανάσα και ζωή. Ο Γιάννης σκηνοθετεί αλλά και γράφει. «Το να γράφω σενάρια, εκτός του οτι είναι η βάση για τη δημιουργία ταινιών, είναι και μια ασχολία το ίδιο απολαυστική κι εποικοδομητική για μένα όσο και η δουλειά πίσω από την κάμερα, την οποία πρωτοέπιασα γύρω στα 17 μου»., θα μου αναφέρει χαρακτηριστικά.

Του ζητώ να μου πει δυο λόγια για το «Post-it». Αλλά και για την θεατρική παράσταση «Άκουσε με… Αντέχεις;», ένα έργο δικό του που αυτή την περίοδο συν-σκηνοθετεί με τον καταξιωμένο ηθοποιό Γιώργο Βούλγαρη. Φανερά συγκινημένος μου μιλάει για την παράσταση αλλά και για το πως προέκυψε αυτή η συνεργασία με τον ταλαντούχο ηθοποιό. Μια περιγραφή που συγκινεί: «Το να δουλεύω μαζί με τον Γιώργο Βούλγαρη είναι ένα μεγάλο σχολείο…», θα μου πει μεταξύ άλλων.
Μου αποκαλύπτει επίσης και τα μελλοντικά του σχέδια.

Σε μια συνέντευξη αληθινή, χωρίς μάσκες, ο σκηνοθέτης μας συστήνετε, σας συστήνετε, μας αποκαλύπτει και αποκαλύπτεται και εμείς δεν έχουμε παρά να σας παρουσιάσουμε την όμορφη κουβέντα μας.

Η γνωριμία μας με τον Γιάννη Μακρυνόρη, ξεκινάει

 Γιάννης Μακρυνόρης. Πες μας δυο λόγια για εσένα – Σε ποια ηλικία αποφάσισες ότι θες να ασχοληθείς με την σκηνοθεσία
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στα Βίλια Αττικής, μια όμορφη επαρχιακή κωμόπολη κοντά στην Αθήνα, με τις όποιες συμβάσεις εμπεριέχει η ζωή σε μια σχετικά μικρή κοινωνία.

Στην Αθήνα ζω τα τελευταία 10 χρόνια. Από μικρή ηλικία -περίπου από τα 10 μου- είχα πάθος με τις ταινίες, με μάγευε το να μπαίνω και να χάνομαι σε έναν άλλο κόσμο, διαφορετικό από αυτόν που αντιλαμβανόμουν μέχρι τότε. Ακόμα και στην καθημερινότητά μου η φαντασία μου έτρεχε συνεχώς δίνοντας στα μάτια μου το ρόλο μιας εικονικής κάμερας, με αποτέλεσμα να δημιουργώ στο μυαλό μου συρραφές εικόνων και “πλάνων” από το κάθε τι, φτιάχνοντας μικρές σεκάνς σαν ταινιούλες, μέχρι βεβαίως να “επανέλθω στην πραγματικότητα”. (γέλια).

Βλέποντας ότι ιδέες μου έρχονταν συνέχεια στο μυαλό, πολλές φορές καθόμουν και τις κατέγραφα, ενώ κάποιες εξελίσσονταν και σε σενάρια. Το να γράφω σενάρια, εκτός του ότι είναι η βάση για τη δημιουργία ταινιών, είναι και μια ασχολία το ίδιο απολαυστική κι εποικοδομητική για μένα όσο και η δουλειά πίσω από την κάμερα, την οποία πρωτοέπιασα γύρω στα 17 μου. Από τότε ήξερα ότι το filmmaking ήταν κάτι που με αντιπροσώπευε και που ήθελα να κάνω˙ να μοιράζομαι με τους άλλους τη μαγεία που ένιωθα δημιουργώντας μια ιστορία.

m2

 

 «Άκουσε με…Αντέχεις;» Ένα έργο δικό σου που συν- σκηνοθετείς μια νέα ομάδα ηθοποιών μαζί με τον καταξιωμένο ηθοποιό Γιώργο Βούλγαρη. Πως προκύπτει το θεατρικό αυτό έργο αλλά και πως προκύπτει ο τίτλος. Τι στάθηκε αφορμή για αυτή σου τη δημιουργία.
Ευαισθητοποιούμαι από πολλά πράγματα και καταστάσεις, έστω κι αν δεν έχω συγκεκριμένη ακτιβιστική δράση. Νιώθω συγκλονισμένος από όλη αυτή τη δραματική τροπή που έχει πάρει το προσφυγικό στην Ελλάδα. Θεωρώ τον Έλληνα ευαισθητοποιημένο ως προς την προσφυγιά, αφενός γιατί την έχει βιώσει στο DNA του, αφετέρου είναι στη φύση μας έννοιες όπως ανθρωπιά κι αλληλεγγύη αλλά λόγω των κοινωνικοπολιτικών καταστάσεων, αισθάνομαι ότι ο λαός είναι μουδιασμένος και αποστασιοποιημένος από αυτό το καυτό θέμα.
Έκανα την έρευνά μου και διαπίστωσα ότι το θέμα της προσφυγιάς, τουλάχιστον σε θεατρικό επίπεδο δεν είχε ειπωθεί από τα μάτια των παιδιών-θυμάτων. Το έργο βασίζεται σε αληθινές μαρτυρίες παιδιών που γλίτωσαν από την κόλαση του πολέμου. Ο τίτλος ουσιαστικά είναι η κραυγή των παιδιών προς όλους εμάς που αδιαφορούμε για τα βιώματά τους, τους φόβους τους, τα όνειρά τους.

φοτο6

Μίλησε μας για την γνωριμία σου αλλά και για την συνεργασία σου με τον ηθοποιό Γιώργο Βούλγαρη
Η γνωριμία μου με τον Γιώργο Βούλγαρη έγινε πριν αρκετό καιρό, αφότου είδε στο internet το “Post-It”, μια μικρού μήκους ταινία που είχα φτιάξει για τη συμμετοχή μου σε έναν διαγωνισμό το 2004. Η αφορμή που το “Post-It” ήρθε στο προσκήνιο μετά από τόσα χρόνια, ήταν η κινηματογραφική διανομή του “ΕΥΤΥΧΙΑ”, μιας μεγάλου μήκους ταινίας του σκηνοθέτη Χρήστου Πυθαρά, της οποίας το σενάριο βασίζεται στο “Post-It”.

Ο Γιώργος ήρθε σε τηλεφωνική επαφή μαζί μου, αφενός για να μου εκφράσει όλα αυτά που λόγω της εμπειρίας του είδε στην τεχνική μου, αφετέρου να συζητήσουμε την προοπτική συνεργασίας, όπως κι έγινε. Η συνεργασία μας είναι πολύ ενδιαφέρουσα, γιατί προέκυψε ένας ιδιαίτερος συνδυασμός θεατρικής και κινηματογραφικής οπτικής.

Ο Γιώργος είναι ένας εξαίρετος άνθρωπος που με τη μεγάλη εμπειρία του ως ηθοποιός, με βοήθησε πολύ στο να εισάγω την κινηματογραφική ματιά στο θεατρικό σανίδι, έναν χώρο για τον οποίο δεν είχα ιδιαίτερες τεχνικές γνώσεις πέραν της εμπειρίας μου ως θεατής παραστάσεων. Το να δουλεύω μαζί του είναι για μένα μεγάλο σχολείο και χαίρομαι πολύ γιατί είναι ένας πολύ ακομπλεξάριστος άνθρωπος με διαλλακτικότητα και ήθος, που πιστεύει στο όραμα νέων δημιουργών και είναι πρόθυμος να βοηθήσει στην πραγματοποίηση αυτού του οράματος, ειδικά όταν στον ανεξάρτητο τομέα τα πράγματα είναι πολύ δυσκολότερα.

 

“Post-It”….Ποια είναι η υπόθεση της ταινίας
Το “Post-It” πραγματεύεται εν ολίγοις (για να μην κάνω spoilers) την ιστορία μιας νεαρής κοπέλας, η οποία κάθε μέρα που γυρίζει στο σπίτι μετά από το καθιερωμένο της τζόγκινγκ, ανακαλύπτει στην πόρτα της μυστηριώδη χαρτάκια Post-It που προμηνύουν μια παράξενη κι εφιαλτική αντίστροφη μέτρηση. Η ταινία συγκαταλέγεται στα θρίλερ, καθώς είμαι τεράστιος οπαδός των ταινιών μυστηρίου/θρίλερ/τρόμου.

m3

 Κινηματογράφος, τηλεόραση ή θέατρο; Είσαι ένας νέος σκηνοθέτης. Αν σου ζητούσε κάποιος να επιλέξεις, τι θα επέλεγες και γιατί;
Για μένα η μαγεία της μεγάλης οθόνης είχε πάντα μια αίγλη που με γοήτευε πολύ, αν και την τελευταία 10ετία οι (ξένες τουλάχιστον) σειρές έχουν ανεβεί κατά πολύ στις προτιμήσεις του κόσμου και δημιουργούνται ακριβές τηλεοπτικές παραγωγές με ωραία σενάρια, που δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από τον κινηματογράφο που έχει κορεστεί λόγω των ίδιων αναμασημένων ιδεών και των συνεχών remakes. Από την άλλη, ο ζωντανός παλμός του θεάτρου έχει μια άλλη αμεσότητα στην απεύθυνσή του προς το κοινό. Όπως και να ‘χει, η μεγάλη μου αγάπη είναι ο κινηματογράφος γι’ αυτό και θα τον έβαζα στην πρώτη θέση, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα απέρριπτα και τα άλλα δύο είδη που εκτιμώ εξίσου.

 

 Πιστεύεις πως η τέχνη μπορεί να αφυπνίσει τον λαό και αν ΝΑΙ με ποιον τρόπο;
Η τέχνη έχει την απόλυτη δύναμη να ευαισθητοποιήσει και να αφυπνίσει τον κόσμο, αρκεί να αποδίδεται με ειλικρίνεια, αλήθεια και ψυχή. Τότε μόνο μπορεί να επηρεάσει συνειδήσεις και συμπεριφορές.

Δεν είναι λίγοι οι νέοι που αναζητούν ένα καλύτερο αύριο -επαγγελματικά πάντα- στο εξωτερικό. Αν σου δινόταν μια ευκαιρία θα ετοίμαζες βαλίτσες;
Γεγονός είναι δυστυχώς ότι η Ελλάδα λίγο-πολύ “τρώει τα παιδιά της” και ακόμα και σε φιλόδοξες ιδέες για νέα ξεκινήματα, οι συνθήκες και η όλη κατάσταση εδώ κόβει τα φτερά πολύ κόσμου. Το εξωτερικό είναι κάτι που έχω σκεφτεί αρκετές φορές και είμαι πάντα ανοιχτός σε αυτή την προοπτική, αν παρουσιαστούν και οι κατάλληλες προϋποθέσεις βέβαια.

 Υπάρχει κάποιος σκηνοθέτης που είπες κάποια στιγμή μέσα σου «Σε αυτόν θέλω να μοιάσω»
Θα επέλεγα ανάμεσα σε δύο σκηνοθέτες που εκτιμώ πολύ για το έργο τους, τον Alfred Hitchcock και τον John Carpenter. Κινούνται και οι δύο στο είδος μυστηρίου-αγωνίας-τρόμου και μου έχουν προσφέρει πολλές όμορφες ανατριχίλες με τις ταινίες τους που έχω χιλιοδεί. Θα προτιμούσα έναν συνδυασμό των δυο τους αλλά αφού πρέπει να επιλέξω έναν, θα πω εκείνον που είναι πιο κοντά στην εποχή μου, τον John Carpenter.

 

 Πέντε ταινίες που λατρεύεις
Δύσκολη ερώτηση γιατί σίγουρα θα αφήσω αρκετές έξω από τη λίστα, αλλά θα προσπαθήσω.
– Scream (1996): Ο μαέστρος Wes Craven “σατιρίζει” με υπέροχο τρόπο τις teen slasher ταινίες τρόμου και όλα τα κλισέ τους μέσα από το ίδιο του το είδος.
– Halloween (1978): Μια ταινία-σταθμός για το είδος των ταινιών τρόμου, με μια τρομερή απειλητική αύρα και ένα επιβλητικό μουσικό θέμα που κάθε φορά με κάνει να ανατριχιάζω.
– Rear Window (1954): Ο Alfred Hitchcock είναι από τους αγαπημένους μου σκηνοθέτες και η συγκεκριμένη ταινία με συναρπάζει με την καταπληκτική γνήσια ατμόσφαιρά της, πέρα από τη λάμψη της πανέμορφης Grace Kelly και τον μοναδικό James Stewart.
– The Crow (1994): Η σκοτεινή, επιβλητική ατμόσφαιρα του Alex Proyas σε συνδυασμό με μια μοναδική γοτθική ιστορία για την απόλυτη αγάπη, είναι απλά μαγεία.
– Death On The Nile (1978): Για το τέλος άφησα μια καταπληκτική ιστορία από τη μεγάλη Agatha Christie της οποίας είμαι επίσης μεγάλος οπαδός. Τα “ιερά τέρατα” του κινηματογράφου που απαρτίζουν το cast της, αποδίδουν μοναδικά μια ιστορία μυστηρίου, πάθους και εγκλήματος που μπορώ να βλέπω ξανά και ξανά με τον ίδιο ενθουσιασμό.

Ετοιμάζεις κάτι άλλο αυτή την περίοδο;
Σε συνεργασία ξανά με τον Γιώργο Βούλγαρη, υπάρχει μια ποιητική συλλογή μιας νέας ποιήτριας που την προσαρμόζω ως θεατρικό μονόλογο για τη νέα σεζόν καθώς ετοιμάζω και μια ταινία μικρού μήκους σε δικό μου σενάριο.
Υπάρχουν πολλές ιδέες για πολλά πράγματα που εύχομαι οι συγκυρίες να βοηθήσουν να τις πραγματοποιήσω γρήγορα.

Αλήθεια, ποιο είναι το μήνυμα που θες να περάσεις στο κοινό που θα παρακολουθήσει την παράσταση «Άκουσε με…Αντέχεις;»
Τα όνειρα και η ελπίδα είναι για όλα τα παιδιά αυτού του κόσμου. Έχουν ανάγκη τη βοήθειά μας. Βασίζονται στην ανθρωπιά μας, όχι στην ελεημοσύνη μας.

m4
 Αν θα μπορούσες να αλλάξεις κάτι σε αυτόν τον κόσμο, τι θα άλλαζες;
Ο κόσμος έχει ξεχάσει να είναι πάνω απ’όλα άνθρωπος και αναλώνεται σε μικροπρεπή πράγματα ενώ μπορεί να καταφέρει πολλά περισσότερα και καλύτερα. Αν μπορούσα, θα πλημμύριζα την ανθρωπιά μέσα μας.

 


Tags Άρθρου:
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Σχετικά Άρθρα

Βασίλης Δήμας: «Με ανησυχεί η αλλοίωση της εθνικής μας ταυτότητας»

Μιλάει αποκλειστικά στο pasmina.gr για τις συνεργασίες του, για την μουσική του καριέρα και αν θα πήγαινε στον διαγωνισμό της Eurovision.

Γιώργος Βούλγαρης: «Δεν υπάρχει ωραιότερο συναίσθημα από το να είσαι «μαθητής» για 25 χρόνια στο επάγγελμα που αγαπάς»

Ο ηθοποιός μιλάει αποκλειστικά στο PASMINA.GR, για τον ρόλο του στην κινηματογραφική ταινία «TISIS» αλλά για την θεατρική παράσταση «Άκουσέ

Ραχήλ Μακρή: Πόσες άδειες θα δοθούν; Ποιες οι σχέσεις της με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου; (ηχητικό)

Live συνέντευξη στο pasmina.gr παρέδωσε η Ραχήλ Μακρή που δεν μας έχει συνηθίσει να μασάει τα λόγια της.